Denken over bestuur en management in het onderwijs

Geachte minister Rouvoet, beste André,

Eigenlijk is het wat gevaarlijk om een ‘open brief’ naar een bewindvoerder op het ministerie van OC&W te schrijven. In februari jl. deed ik dat naar toenmalig staatssecretaris Dijksma; en enkele dagen later stapte ze op. Zou dat verband met elkaar hebben…..?

Toch wil ik mij in een ‘open brief’ tot u richten. U staat voor een enorme klus om deze tijd het ministerie te leiden en de bestuurlijke verantwoordelijkheid voor het onderwijs in Nederland te dragen. Wij, leraren, directies en besturen dragen deze last graag met u mee.

Met de beschikbare middelen doen besturen en directies alles wat in hun vermogen ligt om goed onderwijs te geven aan de kinderen op de scholen.

Na een lange periode waarin deregulering, autonomievergroting, kerntaken, lumpsum, belangrijke begrippen waren, willen we anno 2010 ons bezighouden met de kerntaak: onderwijs. Daar ligt het primaat. Zorg omtrent verantwoording, gebouwen, contracten en contacten enzovoort kunnen anderen, besturen en stafmedewerkers, voor hun rekening nemen.

Naar mijn gevoel heerst er in uw ministerie en in de omgeving van politiek Den Haag een misvatting over de werkwijze van bestuur en management in het primair onderwijs. De bezuiniging op bestuur en management (B&M) heeft een enorme impact op het werk van directies en besturen. Het is vergelijkbaar met beslissers die tegen een voetbalclub zeggen: ‘haal dezelfde resultaten, maar de technische directeur en de coach zijn overbodig’.

De vraag is hoe nu verder? Daarover heb ik nagedacht:

1. Geef de besturen de verantwoordelijkheid en het vertrouwen om te doen waarvoor ze zijn. Ook hier geldt, laten we samen de bestuurlijke last en verantwoordelijkheid dragen.

2. Zorg voor een reële lumpsumvergoeding. Geen losse potjes, geen schotten, maar leg de verantwoordelijkheid waar deze hoort.

3. Vaardig een verbod (een ministerieel besluit) uit om, als het gaat over het primair onderwijs, niet meer te spreken van ‘kosten’, maar over ‘investeren’

Het schrijven van een klaagzang wil ik allerminst. Het moet in de discussie over onderwijs niet gaan om de kosten, maar om investeren. We spreken met de mond dat we het beste willen voor de toekomende generatie, voor onze kinderen. Maar ook hier geldt het aloude volkslied: ‘geen woorden, maar daden’.

Veel sterkte en wijsheid toegewenst; een hartelijk groet,

PCPO Krimpenerwaard

drs. Theo Segers,
algemeen directeur